DE VIOOLSPIN EN DE KATER

De Vioolspin en de kater.

Auteur: Schipperskind  Deel 1 

Auteur:Johan van Doorn Deel 2 en 3

Illustraties: Schipperskind

Coverontwerp: Schipperskind

ISBN: 9789464351828

© Schipperskind Anja van Doorn van Buitenen.

© Johan van Doorn. 

 


DE VIOOLSPIN EN DE KATER.

Een sprookje over een vioolspin en een kater. Niet zomaar een kater, nee de kater van de heks..

Het boek is te bestellen bij www.bravenewbooks.nl

en andere online boekhandels, b.v. Bol.com. en natuurlijk via deze
website bij mij. De prijs is € 16,50

Niets van deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, internet of op welke wijze dan ook zonder schriftelijke toestemming van de auteurs.


Hieronder een preview van De Vioolspin en de kater.


Er was eens een moeder vioolspin met acht kleine spinnetjes.

Elke avond als ze gingen slapen, schommelde moeder met het web en speelde ze op haar viool de mooiste wiegeliedjes.
Op een nacht kwam er een grote, zwarte spin en die stal de viool. Hij wilde dolgraag viool spelen, dat vond hij zo mooi. Hij had gezien hoe moeder vioolspin dat deed en het leek hem heel eenvoudig om te doen. Gewoon de strijkstok over de snaren wrijven. Hij had er altijd al van gedroomd om een beroemde spinnenviolist te worden, zodat andere spinnen hem zouden bejubelen.

Bijna had hij mij te pakken, maar ik wist net op tijd tussen twee grote vuilnisvaten weg te glippen. Jammer genoeg kreeg hij toch nog een stukje van mijn staart te pakken. Wat deed dat zeer! Zelfs nu voel ik het soms nog. Ik holde de steeg uit en de hond kwam grommend en blaffend achter mij aan. Om de hoek van de steeg zag ik een klein wagentje staan, waar kinderen altijd mee rondrijden. Ik weet ook niet echt waarom. Ze zijn zelf veel te groot voor dat wagentje en ze hebben er altijd speelgoed in zitten. 

 Uit een klein gaatje naast het haardvuur kwam opeens een oude grijze muis. Hij bleef op enige afstand van de kater staan. Snorrebaard dacht dat hij hem al eens eerder had gezien, maar de muizen waren bang voor hem en dan ook meestal weer heel snel verdwenen.

"Ik ben de Patronium. Ik hoor van de kleine hier dat de kater hier ons allen kan helpen van de Heks af te komen." 

Hij maakte een buiging voor Arachnetia.
"Mag ik de Hertogin vragen hoe wij kleine muizen kunnen helpen? Is bijvoorbeeld de kat te vertrouwen?"
Ook Arachnetia maakt een buiging.
"Ik sta persoonlijk voor hem in, heer Patronium. Hij heeft mij belooft nooit meer een muis te eten."